حفظ سنت تلاوت؛ ضرورت تمایز قرائت قرآن از اجرای ادعیه و اشعار مذهبی

علی اکبر توپچی، پیشکسوت قرآنی در گفت و گو با ایکنا با اشاره به اینکه برای جذب مستمعان به تلاوت قرآن یا حضور در محافل و مجالس قرآنی راه های زیادی وجود دارد، به استفاده از افکت های کامپیوتری یا موسیقی به عنوان زیرصدای قاری اشاره کرد و ضمن مخالفت با این عمل گفت: اینکه با این توجیه خواسته باشیم اصل قرائت را تحت الشعاع قرار دهیم و با استفاده از ابزاری، به ظاهر موجب جذابیت اجراهای تلاوت شویم، امر شایسته ای نیست.

وی ادامه داد: اخیراً شنیده ها حاکی از آن است که بعضاً بر روی تلاوت از موسیقی استفاده می شود، آن هم با این توجیه که جذابیت تلاوت را بالا ببریم. این در حالی است که قرائت و پرداخت او براساس نغمات قرآنی، اصالتاً از جذابیت کافی در جذب مخاطب و همچنین محظوظ شدن مستمعین برخوردار است.

توپچی تصریح کرد: ناگفته نماند که قرائت به عنوان یکی از نخستین مظاهر هنر اسلامی از صدر اسلام مرسوم بوده است تا با استفاده از آن، شاهد جذب حداکثری مردم و مسلمین به کلام وحی باشیم؛ چنانکه نقل مشهوری از پیامبر اکرم(ص) وجود دارد که  توصیه کرده اند، قرآن را با صوت خوش بخوانید.

عضو ستاد عالی هماهنگی مسابقات قرآن کشور گفت: خواندن قرآن با صوت خوش و آهنگین امری ذاتی است و قاری در مواجهه با چنین عبارات و متن وزینی، ذوقاً به تلاوت آهنگین آن روی می آورد که از ابتدا نیز چنین بوده و براساس آن ضوابط و دستورالعمل هایی وضع شده است؛ امری که تنها با بسنده کردن به آن، قرآن را می توان به بهترین نحو ممکن ارائه کرد و نیازی به بروز بدعت هایی در شکل اجرای آن وجود ندارد.

این معلم پیشکسوت قرآن تأکید کرد: گاه تصور غلطی به وجود می آید که متأسفانه آیات را هم ردیف و هم طراز با سایر متون عربی که غالباً در اشکال ادعیه و متون مذهبی، که به نعت و وصف معصومین(ع) می پردازند، پنداشته شده و از آنجا که برای گوش نوازی، این متون از سوی مادحین، مبتهلان و مدیحه سرایان با نغمه ای خاص و به همراه استفاده از آلات و ادوات موسیقی خوانده می شوند، لذا همین رفتار را در تلاوت نیز شاهد هستیم؛ در حالی که این امر رویه ای غلط است و چه بسا وهن ساحت قرآن است.

انتهای پیام